Η Ευγενία Μακρογιαννέλη του «Eat Yourself Greek» μιλά στο Foodathlon για τη γαστρονομία και το ευ ζην

Βασιζόμενη στη σημασία και τα οφέλη που απορρέουν από τον συνδυασμό του αθλητισμού, της ισορροπημένης διατροφής και της αειφορίας στη γαστρονομία, η ομάδα του “foodathlon” κατάρτισε ένα ερωτηματολόγιο «ευζωίας».

Μιλήσαμε με την Ευγενία Μακρογιαννέλη, food blogger του «Eat Yourself Greek» με αφορμή τη συνεργασία μας στο “foodathlon” και μας έδωσε τις δικές της απαντήσεις.

1. Τι σημαίνει για εσάς o όρος «sustainable living»;
“Sustainable living” είναι να ζούμε απλώς με ότι χρειαζόμαστε, ούτε περισσότερα, ούτε λιγότερα. Βιώνουμε μια εποχή που η αφθονία και η ευκολία παραγωγής δεν έχει προηγούμενο. Το ζητούμενο όμως είναι να διατηρούμε τους πόρους μας και να ζούμε καλά, δηλαδή με καλύτερη ποιότητα ζωής και όχι άλογη κατανάλωση. Sustainable living είναι μια ζωή λιτή, χωρίς περιττά, αλλά πλούσια σε εμπειρίες και με σεβασμό στο περιβάλλον.

2. Ποιό είναι το πιο υπερτιμημένο υλικό μαγειρικής κατά τη γνώμη σας;
Υπερτιμημένο, χμ, δύσκολο να απομονώσω ένα υλικό. Όχι ότι υπάρχουν πολλά υπερτιμημένα, αλλά επειδή το κάθε υλικό έχει τη θέση του στην κουζίνα. Δεν μπορείς να ζήσεις χωρίς την νοστιμιά από το αλάτι σε κάθε σου πιάτο, αλλά από τις πολύτιμες ίνες της ζαφοράς ξεχωρίζεις μια δύο για το πιλάφι. Το κάθε υλικό έχει την θέση του και την ώρα του.

3. Ποιό είναι το πιάτο που μπορείτε να φτιάξετε με τα λιγότερα δυνατά υλικά;
Πάρα πολλά, η ελληνική κουζίνα βρίθει από απλά πιάτα που γίνονται πεντανόστιμα με ελάχιστη μαεστρία και υλικά μετρημένα στα δάχτυλα του ενός χεριού. Για παράδειγμα, σούπες όπως οι φακές ή η ρεβυθάδα, ψητό ψάρι που το μόνο που χρειάζεται είναι ένα απλό λαδολέμονο για να το ευχαριστηθείς. Ακόμα και τα παραδοσιακά ψητά για το κυριακάτικο τραπέζι δεν έχουν παρά ελαιόλαδο και ένα δύο μυρωδικά ανάλογα με το κρέας για να τα νοστιμίσουν.

4. Πώς πιστεύετε ότι συνδέεται η μαγειρική με την ευζωία;
Η μαγειρική και η ευζωία πάνε χεράκι – χεράκι. Όταν επιλέγουμε συνειδητά την τροφή μας και την μαγειρεύουμε σωστά το σώμα μας το ανταποδίδει, με καθαρό μυαλό και ένα δυνατό ανοσοποιητικό σύστημα. Για εμένα βέβαια, η μαγειρική είναι επίσης δημιουργία και χαλάρωση, μια ακόμα αφορμή να δείξω την αγάπη μου στους ανθρώπους γύρω μου. Σωματική και ψυχική ευζωία λοιπόν.

5. Ποιά η θέση της Ελληνικής κουζίνας ανάμεσα στις άλλες χώρες στο «Μαραθώνιο» προς την επίτευξη μιας απόλυτα ισορροπημένης διατροφής;
Κάποτε μάλλον είχαμε τα πρωτεία και κάπου, κάπως ξεστρατίσαμε. Έχουν περάσει σχεδόν 50 χρόνια από την έρευνα που μας έδωσε την περίφημη πυραμίδα μεσογειακής διατροφής (SCS): πολλά δημητριακά, όσπρια και ξηροί καρποί, μετά έρχονται τα φρούτα, λίγα γαλακτοκομικά και λευκό κρέας και φειδωλή κατανάλωση κόκκινου κρέατος. Μία έρευνα βασισμένη, μεταξύ άλλων χωρών, και στις διατροφικές συνήθειες της Κρήτης του ’60, συνήθειες που δυστυχώς κάπου στη διαδρομή τις ξεχάσαμε ή ακόμα χειρότερα τις σνομπάραμε γιατί το φαστ φουντ μας φάνηκε πολύ καλύτερη ιδέα για κάποιο λόγο.

Η παραδοσιακή ελληνική κουζίνα ακολουθούσε πάντα τον χρυσό κανόνα της εποχικότητας και της εγχώριας παραγωγής. Πρόκειται για δύο αρχές τις οποίες ασπάζονται όσοι μιλούνε τόσο για υγιεινή διατροφή αλλά και αειφορία. Ο λόγος είναι πάρα πολύ απλός: τρέφεσαι υγιεινά και σωστά χωρίς να επιβαρύνεις το περιβάλλον στο οποίο ζεις.

Ευτυχώς, πλέον η νέα τάση είναι να γίνει ακόμα και το ταχυφαγείο πιο υγιεινό με πολλές νόστιμες επιλογές. Νομίζω αρχίζει να αντισταθμίζεται σιγά σιγά η τάση της άλογης κατανάλωσης και του junk food, το βλέπεις και στα μενού των εστιατορίων. Ελπίζω να μπαίνουμε και περισσότερο στις κουζίνες μας και να φτιάχνουμε τόσο παλιά κλασικά αγαπημένα όσο και καινούργια αγαπημένα με τροφές που παράγει ο τόπος μας. Αυτός είναι πλέον ένας «Μαραθώνιος» κοινός για όλες τις χώρες, καλύτερη και πιο ισορροπημένη διατροφή.

6. Ποιό θα ήταν για σας το ιδανικό πιάτο για έναν δρομέα/αθλητή;
Η διατροφή των αθλητών είναι ιδιαίτερο και απαιτητικό θέμα. Μετά τον αγώνα, θα διάλεγα για υγρή τροφή, μάλλον ένα δροσερό smoothie με μύρτιλα, γιαούρτι και κρυμμένο σπανάκι να αρχίσουν να αναπληρώνονται σιγά σιγά τα πολύτιμα υγρά και για να ενισχυθούν λίγο οι ταλαιπωρημένοι μυς – όσο να’ναι 42 χλμ είναι αυτά.

7. Υπάρχει κάποιος μέντορας για εσάς στη Γαστρονομία και αν ναι, γιατί ξεχωρίζει;
Αγαπώ πολύ το slow food movement, το είδα στην πράξη πριν περίπου 10 χρόνια στο Piedmont της Βόρειας Ιταλίας. Ήταν ένα μικρό εστιατόριο που είχε το δικό του μποστάνι από πίσω, μαγείρευε και σέρβιρε τα πιο νόστιμα πιάτα. Εκεί άκουσα για πρώτη φορά για το slow food movement, γεύτηκα υπέροχα πιάτα με εγχώρια υλικά και δεν μπορούσα παρά να ασπαστώ την ιδεολογία του: σεβασμός στην εγχώρια παραγωγή και στη γη που τα προσφέρει. Τίποτα παραπάνω δηλαδή από κοινή λογική και την σοφία που λίγο πολύ όλοι οι λαοί κουβαλάμε στις κουζίνες μας. Το καλύτερο βέβαια, είναι ότι δεν ήταν μια μεμονωμένη προσπάθεια, πολλά εστιατόρια ακολουθούσαν το ίδιο μοτίβο και με μεγάλη επιτυχία.

8. Αν η απόλυτη ευτυχία ήταν φαγητό, ποιό θα ήταν για εσάς;
Η απόλυτη ευτυχία είναι σπιτικές πατάτες τηγανητές με ρίγανη και λίγη φέτα.

9. Πώς πιστεύετε ότι θα είναι το φαγητό του μέλλοντος;
Τρέχει το μυαλό μου σε σενάρια επιστημονικής φαντασίας. Ειλικρινά ελπίζω το φαγητό του μέλλοντος να μην είναι χάπια και χυμοί, θα χάσουμε τόσο υπέροχες γευστικές απολαύσεις.

10. Έχετε κάποιο motto ή mantra?
Eat well, travel often. Τροφή για το σώμα μας αλλά τροφή και για το πνεύμα μας.

Αφήστε ένα σχόλιο